Κυριακή, 2 Δεκεμβρίου 2012

"Στο απειρο της Ελευθεριας"

                                   Εχω βαρεθει αυτην την πολη,
                                   ολα μοιαζουν μαυρα
                                   και τα βραδια ολα αλλαζουν χρωμα.
                                   Ζει ακομα εκεινη η ελπιδα πως θα ρθεις,
                                   θα με βοηθησεις να δραπετευσω
                                   και τα λαμπιονια τοτε θα αποκτησουνε φως,
                                   η θαλασσα θα ξανα βρει το χρωμα της
                                   κι εμεις θα πεταμε στο απειρο του ουρανου.
                                   Εχω βαρεθει αυτην την πολη,
                                   οι ανθρωποι δε χαμογελανε πια,
                                   η αγαπη εχει παψει να 'ναι γιορτη,
                                   τα ποιηματα δεν εχουν τωρα φτερα
                                   κι η μουσικη ειναι χαμηλη.
                                   Εχω βαρεθει αυτην την πολη,
                                   τα συνθηματα στους τοιχους ξεφτισανε,
                                   τα παιδια σταματησανε να γελανε,
                                   η ζωγραφικη αποκλειστηκε σ΄ενα κουτι
                                   και ο ηλιος εξαφανιστηκε.
                                   Εχω βαρεθει αυτην την πολη,
                                   εγω εχασα το φως μου,
                                   τα λογια μου στερευουν καθε μερα
                                   και τα βραδια η ελπιδα μου κραυγαζει
                                   πως θα ρθεις
                                   για μια βολτα,
                                   στο απειρο της ελευθεριας...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου